Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2012

''Oι 5 Δρόμοι''


 ‘’Δυό πόρτες έχει η ζωή. Ξέρεις και ξέρω πως έχει δυό πόρτες! Μια την φανταστική και μια τη πραγματική. Αλλά και η πραγματική έχει πάλι δυο πόρτες. Την μια τη δική σου και την άλλη του αλλουνού. Αλλά και η δική σου πάλι έχει δυό πόρτες. Αυτή που θέλεις να ‘χεις κι αυτή που έχεις στ’ αλήθεια. Αλλά κι αυτή που θέλεις να 'χεις, έχει κι αυτή ξανά δυο πόρτες. Αυτή που θέλεις για σένα μονάχα κι αυτή που θέλεις για τον άλλον αποκλειστικά. Μα κι αυτή που θέλεις για σένα μονάχα έχει πάλι δύο πόρτες. Αυτή που φεύγει για το μέλλον κι αυτή που τρέχει στο παρελθόν. Αλλά κι αυτή που φεύγει στο μέλλον πάλι έχει δύο πόρτες. Την είσοδο και την έξοδο...’’

...Γι αυτό σου λέω
άνοιξε το παράθυρο.
Η σκόνη από τις γρίλιες τρεμοπαίζει την ανάγκη.
Kι όσα σου χόρευαν αστραφτερά τον παρελθόντα χρόνο
τον μέλλοντα θα λάμψουν πάλι στα μάτια σου
μ΄ενεστώτα ζυμωμένο.
....
Ήλιοι μικροί, ηλιόσποροι
                          /άσπαστα όνειρα, χαμένα
Ασπρόφτεροι ουρανοί, ατέρμονοι
                             /ματόκλαδα δειλά κι αμπαρωμένα
Χαμηλόφωτες πυγολαμπίδες, πολύλογες
                      /στόματα αδιάφορα, σβησμένα
Δυό πόρτες σ' αναμονή, ορθάνοιχτες
                           /πόδια ασταθή και λασπωμένα.
.....
Γι αυτό σου λέω...
Άνοιξε το παράθυρο
και κοίτα απ΄έξω της ζωής
τις ζωγραφισμένες μας εικόνες,
τη σκόνη του χρόνου που μιλά
κι εκεί έξω
την Άνοιξη που ζευγαρώνει στο Χειμώνα.
......
(Τα δέντρα της μπουμπουκιάζουν 
πολύχρωμα τα χιόνια
τα πουλιά της ταξιδεύουν 
σμηνόπληκτοι οι δρόμοι
ο ήλιος της αστράφτει 
ολόγιομο το φεγγάρι
κι η μέρα ξημερώνοντας μικρά, μικρά πεφταστεράκια
στα δάχτυλα των παιδιών  
μετρά αισθαντικές τις νύχτες.)
.....
Στο στόμα των μεγάλων 
υπερασπίζονται οι ώρες τις κόκκινες κορδέλες 
και τα πένθημα πρόσωπα 
κρατούν ψηλά τ' άσπρα τους μπαλόνια
Ο έρωτας μοιράζει  τα ουράνια του τα τόξα,  
αιώνια ζωντανός μα αστείρευτα θλιμμένος
και κάθε αγάπη ξεχυλίζει τις λέξεις


επίδοξα τρανές μ' αλύτρωτα μόνες.
......



Γι αυτό σου λέω...
Άνοιξε το παράθυρο
έξω ανασαίνει η Άνοιξη 
μες την καρδιά του Χειμώνα
κι εμείς μπορούμε μέσα μας πάλι, 
να αισθανόμαστε
να αισθανόμαστε ασφαλώς δικαιωμένοι,
στο Φως της αγάπης  
που συντροφικά
 Μας ανθίζει.

/Από το Άγραφο Βιβλίο, ΙΑς ''12


σημείωμα της καλλιτέχνιδος:

Το κλειδί της Ευτυχίας βρίσκεται στο πόσο κανείς μπορεί να προσαρμοστεί στα δεδομένα που βάζει για αυτόν η ζωή. Αυτή η ικανότητα βοηθά ν΄αναγνωρίσουμε το μεγαλείο της που είναι άρρητα δεμένο με τή δική μας μεγαλοπρέπεια να υπάρχουμε μέσα της, ισάξια!
Η ΖΩΗ μας χαρίζει 5 ΔΡΟΜΟΥΣ πίσω από κάθε πόρτα που ανοίγεται...
τον δρόμο να μπορείς
να Την ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ,
να Της ΜΙΛΑΣ,
να Την ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΣΑΙ,
να Την ΑΓΑΠΑΣ
και να Την ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ.



η εισαγωγή είναι ένα αυτόνομο κείμενο με τίτλο: ''δυο πόρτες έχει η Ζωή'' από το Άγραφο Βιβλίο, 2011


4 σχόλια:

Ανιρέτα είπε...

Κι αν ήθελα να σου αφήσω μιαν ευχή σήμερα,
την είπες εσύ..
καλύτερα από μένα.

Χρόνια Πολλά γλυκιά μου κορδελίτσα
με όλη τη δύναμη, την υπομονή, και τη σοφία που ζητούν οι πέντε δρόμοι..

(χαμογελάω .. να που ακόμη και το να "μείνεις στους πέντε δρόμους"
παίρνει άλλη αξία εδώ :))

κοκκινη κορδελα είπε...

Ανιρε μου μια χαρα ακουω και τις δικες σου ευχες και τις δεχομαι ως δωρο καρδιας. Τα δωρα οταν ειναι λεξεις εγκαρδιες...εχουν αξια. Καλα αυτο με τους 5 δρομους μονο εσυ θα μπορουσες πουλακι μου να το ταιριαξεις ετσι!εγω ουτε που το σκεφτηκα...δινουμε λοιπον ενα ειδικο ραντεβου σ'αυτους τους 5 δρομους. Φιλια

Ελένη Λιντζαροπούλου είπε...

Να λοιπόν που σε τούτη την «κατάπληκτη» γωνιά κατέθεσε η Ιωάννα το διάγγελμά της προς την ζωή και τον κόσμο. Διάγγελμα φωτεινό, παρότρυνση και διέξοδο μέσα από προσωπικές και συλλογικές αλήθειες.

Κάθε που σε διαβάζω με συναντώ μέσα στις λέξεις και τις αισθήσεις σου.
Το ίδιο και τώρα σ’ αυτό εδώ το πολύπτυχο ποίημα. Πετάνε σαν αεράκι οι ιδέες και τα αισθήματα εδώ και φωλιάζουν στον νου για επαναληπτική εξέταση. Νομίζεις αυτά τα ποιήματα είναι της μιας φοράς; Δεν είναι.
Επανερχόμαστε όταν βρεθούμε μπροστά στην, κάθε φορά, πόρτα που μας ανοίγεται, μας κλείνεται ή μας αναμένει.

Πολύχρονη και κυριολεκτικώς πολύχρωμη Ιωάννα.

ioanna assani είπε...

Ελένη μου Αυτά που κατανοείς, όποια διαδρομή κι αν ακολουθήσεις είναι τα πιο ουσιώδη!!! Έχεις αυτό το ταλέντο να κατανοείς σε βάθος τις λέξεις. Αρπάζεις το χρώμα στον αέρα. Συγκοινωνούντα δοχεία είμαστε κοπέλα μου κι αυτό είναι το μεγάλο δώρο.Το κρατώ με τις ευχές σου μαζί...Φιλί

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...