''Με πλήρη επίγνωση του προσωπικού γολγοθά που ο καθένας μας ανεβαίνει, εγώ, και πάλι ερήμην των συνθηκών της ανάβασης, θα γύρω το κεφάλι μου στον ουρανό και θα δω εκεί τις φιλίες μου να λάμπουν σαν τα αστέρια που οδηγούν τους τρεις μάγους προς τη γέννηση...''
/Από το Άγραφο Βιβλίο, κεφ. Χαρταετοί, λήμμα: Φιλία.
Aπoσπάσματα από το βίντεο
Reflections of Origin
Διάρκεια / Duration: 2'.03'' Format: H.264 Eίδος / Genre : artvideo Έτος / Year of Production: 2017 Μουσική / Music: Nicolas Martin, ''The seabed''
Οι μόνες τολμηρές, κοιτώντας έως εκεί που φτάνει ο κάμπος των ματιών μας. Και να σου το δώρο! Απ΄το Θεό σταλμένο κάποιο μήνυμα ίσως, ή κάποια διαβεβαίωση. Το καλύτερο της ιστορίας είναι πως αυτή η μαγική εικονοστιγμή μοιράστηκε στα δύο, χωρίς να χάσει τίποτα από τη δύναμή της. Αντιθέτως γιγαντώθηκε! Γιατί...τι αξία έχουν όλες οι μαγίες του κόσμου σε αυτές τις απειροελάχιστες στιγμές εάν δεν τις μοιράζεσαι με κάποιον που τις βλέπει και τις αισθάνεται το ίδιο...
ε;
Βροχή...
κι ανάποδα τα διαμάντια τ' ουρανού στη θάλασσα
σωρός οι διάφανοι στρατιώτες
εφ' όπλου λόγχης...
χάνουν τη μάχη στην εξομοίωση
και στην ακτή ξεβρασμένο
μοναδικό το μπλε ζαφείρι
να τραβιέται έρμαιο στην τύχη των διάφανων ρευμάτων
και στην καρδιά του μέσα
μικρά, μικρούτσικα μωρά γεννήματα
ιδέες απραγματοποίητες...
Ονείρατα εν δυνάμει
σ' έναν κόσμο μες τον κόσμο
σφήνα που χώθηκε νωτιαία στον κόσμο μας
Οδός
διασταύρωση που γίνηκε...
κι από τότε
δεν θα διαχωριστεί ποτέ.
/από το Άγραφο Βιβλίο, στην φίλη μου Οινάνθη, κεφ. πολύτιμοι λίθοι, 6-08-2016.
Οι
μεγάλες αλλαγές γίνονται πάντα με
υπερβολή Ο μισός δρόμος ήδη ξεκίνησε πιστά
και με ταχύτητα τυφώνα μα ο άλλος
μισός... από την άλλη κουκκίδα του παραμένει
μόνος στην αρχή του ακόμα αμετάβλητος
κι
η ιερή αποστολή να παραμένει άδεια.
Στην
φωτιά δεν λειώνει η παγερή ανάσα μα
πόσο τέλεια κινείται η λάβα μέσα στην
θάλασσα
όταν χύνεται χωρίς να σβήνει.
Οι
μεγάλες αλλαγές γίνονται στις μικρές
κινήσεις του μέσου δρόμου και οι
μεγάλες πράξεις εκεί... στην απειροελάχιστη
κόκκινη γραμμή του ενδιάμεσου
ΤΩΡΑ. /Από
το Άγραφο Βιβλίο, Ιας,
To ποίημα αυτό δημοσιεύτηκε μαζί με άλλα
στον κατάλογο της έκθεσής μου με τίτλο:
''Επεξηγηματικές
εικόνες'', που πραγματοποιήθηκε στο
Βαφοπούλειο πνευματικό κέντρο
Θεσσαλονίκης, στις 7 Δεκεμβρίου 2013.
''πόλις εν δυνάμει νο 3'', 1.10x85εκ, ακουαρέλα, μελάνια και ξυλομπογιές σε ξύλο θαλάσσης, 2016. (Συμμετοχή στην ομάδα Αυτοβιογραφικά συστήματα, Art Athina 2016)
Η Πόλη μας...
φτερά ξερά
φύλλα σαπισμένα
σπασμένες λέξεις,
λέξεις...
λέξεις...
Μία Λέξη
σε συσσωρευμένα ερείπια
Μα δεν είναι μονόπολη
η πόλη μας
να παίζεται μοναχά με έναν παίχτη
και η ψυχή της...
είναι δένδρο που απλώνεται
ίσια ψηλά απ' τα ριζά της
μακραίνει
στον ουρανό το παρελθόν
βαθαίνει στη γη το
μέλλον
νοτίζει στις θύμησες
το χώμα
κλωνάρια π' ανθίζουν τ' ανεκπλήρωτα σχέδια
υψώνονται στα σύννεφα υδροδοτούσες οι ψυχές
και να που τώρα να που ελπίζω...
Ελπίζω σε μια λέξη...
να γίνουν δυό τα χέρια
τέσσερα τα πρόσωπα
οκτώ οι κραυγές
δεκάξι οι μνήμες
να γίνουν αμέτρητοι χείμαρροι
που θα φωνάζουν μια λέξη...
Ελπίζω
ελεύθερο πουλί να
ξαποστάσει πάλι, σε λεύτερα κλαδιά
Τίποτα δεν είναι μονιμότερο από τη διαρκή εναλλαγή και τίποτα πιο αληθινό από την ανάγκη ταύτισης του είναι και του φαίνεσθαι -αυτό που είναι να φαίνεται κι αυτό που φαίνεται να είναι- και η μετάβαση από το είναι στο φαίνεσθαι να διαρκεί τόσο...
όσο το σημείο,
που αμετακίνητο στο πάντα ή στο ποτέ, δεν ξέρεις εάν είναι η αρχή ή το τέλος μιας εξιστόρησης, ή μήπως είναι εκείνο το ασύλληπτο του χρόνου τώρα, ή το άπιαστο του τόπου εκεί ...
όσο η ευθεία,
που ταξιδεύει, διαχωρίζει και ενώνει που υπάρχει ως τομή στην αρμονία, νοητή γραμμή στον ορίζοντα, διαρκής και αμφίδρομος μάρτυρας του εδώ και του εκεί, του τότε, του τώρα και του μετά, στυλοβάτης του χρόνου και της κατεύθυνσης...
όσο ο κύκλος,
που η κίνησή του ισαπέχει γύρω από το κέντρο στο αβαθές επίπεδο, διαγράφοντας μιαν ατέρμονη διαδρομή με το τέλος στην αρχή του κι αντίστροφα...
όσο η σπείρα,
που περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της σε αέναο ταξίδι στο αμετακίνητο σημείο, με την αρχή της πότε να χάνεται στο βάθος της εντός, πότε στο βάθος της εκτός, εξωστρεφής κι εσωστρεφής δύναμη, συνεχής κι αόρατη κίνηση στο χώρο...
όσο ο χώρος,
που χωρίς τα σημεία του δεν ορίζεται, ενώ με αυτά, στις τρεις τους κατευθύνσεις αποκτά ταυτότητα.
Ο Κόσμος μπορεί να είναι ταυτόχρονα μικρός και μεγάλος, να περιέχει και να εμπεριέχεται, να ζει στο παρελθόν και το μέλλον, να κινείται αέναα μόνος μα κι ανάμεσα στις αντιθέσεις... Ο Κόσμος μπορεί να είναι το Εκεί και το Παρόν την ίδια στιγμή που είναι το Παντού και το Πάντα. Σε ένα τέτοιο σημείο το Ζωντανό Έργο γίνεται γνήσιος ανταποκριτής της ζωής και δεν ορίζει τίποτα άλλο παρά την επιτακτική ανάγκη, του διαρκώς να υπάρχει.
/από το Άγραφο Βιβλίο, Ιας 2015
υγ. Τα δύο πρώτα μέρη του Μανιφέστου παρουσιάζονται στο εμβόλιμο του 9ου τεύχους του περιοδικού τέχνης ''Τέχνης Ίχνη'' του ΣΚΕΤΒΕ μαζί με το έργο Διπλώματα. Το τεύχος θα δημοσιευτεί σύντομα.
"Επεξηγηματικές
Εικόνες. Ακολουθίες και Παραπομπές"
Η
ατομική έκθεση της Ιωάννας Ασσάνη
στο
Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων
στο
Πάρκο Ελευθερίας
διάρκεια
έκθεσης: 23/10 – 7/11 2015
Στις
23 Οκτωβρίου 2015 στις 8 το βράδυ εγκαινιάζεται
στο Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων
(Πάρκο Ελευθερίας), η πρώτη ατομική
έκθεση στην Αθήνα της Ιωάννας Ασσάνη,
οργανωμένη από τον Οργανισμό Πολιτισμού
του Δήμου Αθηναίων. Η Ιωάννα Ασσάνη
είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών
Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης και ζει και εργάζεται
στη Θεσσαλονίκη. Την επιμέλεια της
έκθεσης έχει αναλάβει ο ομότιμος
καθηγητής ιστορίας τέχνης του
Αριστοτελείου, Εμμανουήλ Μαυρομμάτης
και τον Κατάλογο προλογίζουν ο
Πρόεδρος του Οργανισμού Πολιτισμού
του Δήμου Αθηναίων, Χρήστος Τεντόμας,
η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου
του Δήμου Αθηναίων, Νέλλη Γ. Παπαχελά,
η ποιήτρια Ανδρονίκη Γωγοπούλου και ο
επιμελητής της έκθεσης. Η έκθεση
παρουσιάζει τρεις εγκαταστάσεις στο
χώρο που λειτουργούν με αντίστοιχες
ζωγραφικές βιντεοπροβολές, τις ζωγραφικές
εργασίες επεξηγηματικών εικόνων της
Ασσάνη, σχέδια και ψηφιακές εικόνες και
προβολές. Την έκθεση παρακολουθεί η
ηχητική εγκατάσταση του μουσικοσυνθέτη
Βασίλη Αβδελά.
Κεντρική
ιδέα της έκθεσης της Ιωάννας Ασσάνη
είναι ένα σύστημα ανάλυσης των εικόνων
σε επιµέρους εικόνες-συνιστώσες τους
που προκύπτουν διαδοχικά από το εσωτερικό
τους και από αυτές τις εικόνες-συνιστώσες,
αναλύει την κάθε µια, σε προηγούμενες
επιµέρους εικόνες συνιστώσες τους, εκ
νέου από το εσωτερικό τους κ.ο.κ. Το
αποτέλεσμα είναι να προκαλείται ένα
κεντρομόλο ζωγραφικό σύστημα και
μια ανάλυση λογικά και συστηματικά
πολυπλοκότερη. Ως προς αυτή τη ζωγραφική
εργασία η ιδέα της Ιωάννας Ασσάνη ήταν
να αντιπαραθέσει στη συνέχεια το
κεντρομόλο σύστημα με το κεντρόφυγο
και αυτό είναι το θέμα των τριών
εγκαταστάσεων με τη μορφή χωνιού
της κάθε μιας, στην έκθεση του Κέντρου
Τεχνών όπου στην πρώτη προβάλλεται
και βυθίζεται η κεντρομόλα εικόνα,
στη δεύτερη, αναδύεται η κεντρόφυγα
εικόνα και στην τρίτη εναλλάσσονται
διαδοχικά, η κεντρομόλα και η
κεντρόφυγα. Το σύστημα των προβολών
παραπέμπει στην προοπτική πρόσληψη που
εκπέμπει από το βλέμμα ένα πεδίο σε
μορφή κυρτής γωνίας και σαρώνει το τοπίο
του κόσμου και στην αντανάκλαση της
ίδιας σάρωσης ως επιστροφή, στη σφαιρική
καμπυλότητα του βλέμματος. Το σύνολο
της εργασίας της Ασσάνη αναζητά να
αποδώσει, μέσω της εικόνας, συστήματα
ανάλυσης της εικόνας και συστήματα
οργάνωσης της εικόνας. Το πώς η
εικόνα ανασύρει την προέλευσή της από
τα κομμάτια που τη συνθέτουν είναι το
ευρύτερο θέμα αυτής της εργασίας που
αποβλέπει να μεταφέρει στην πραγματική,
υλική επιπεδότητα της ζωγραφικής
επιφάνειας, τις μνήμες που αναφέρονται
σε ένα ψευδαισθητικό βάθος.
Πρόσφατα,
πριν από ένα μήνα, στο Γαλλικό Ινστιτούτο
Θεσσαλονίκης, η Ιωάννα Ασσάνη
πραγματοποίησε, στα πλαίσια της ατομικής
της έκθεσης, την εγκατάσταση ενός
συστήματος που οργανώνει τη συνεχή
καταγραφή, σε μια ηλεκτρονική οθόνη,
των μετακινήσεων στον αρχιτεκτονικό
χώρο του Ινστιτούτου ως σχέσεις της
έκτασης του βάθους του χώρου
και των κινητών, των επίπεδων πεδίων
της οθόνης η οποία υποκαθιστά τη ζωγραφική
επιπεδότητα. Τo
πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε από τον
γαλλικό οργανισμό MissionLaïqueFrançaise
και το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης
και η δημιουργός του αποβλέπει στο
μέλλον σε μια ευρύτερη ανάπτυξη αυτών
των ερευνών σε πολυπλοκότερους σχεδιασμούς
ειδικά των σχέσεων χώρου, έκτασης και
πεδίων του κτηρίου. Θα προστεθεί,
ως κατακλείδα, ότι η εργασία της Ιωάννας
Ασσάνη ερευνά να αποδώσει μηχανισμούς
των εικόνων.
Εμμανουήλ Μαυρομμάτης
Ομότιμος Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης