Μπαλονάκι κόκκινο αρμενίζει
στο μυαλό μου
ήλιον σε ήλιο
κατακαημένο μαύρισμα...
όη παναήαμ, όη
μην μ' ασπρίσεις νωρίς
Σε μάτιασα
να μην βασκάνεις τον άνεμο
που μ’ανεμογκάστρι έσκουξεν η μοίρα.
Αχ κατακαημένη μου Ρούμελη
ρούφα τ’ αυγό σου
που αλάφρωσεν επιτέλους μελάτο
κι ευχαριστήσου την Αυγή που ξημερώνει
στο δρόμο που χάραξαν οι τράπεζες
στα επιτραπέζια παιχνίδια της γειτονιάς
ετούτη την παγκόσμια μέρα!!!
Παρακάλα θεέ
να φαγωθούν μεταξύ τους
για να ξαναγεννηθεί
εκείνη η πλαστική εικόνα της φύσης
εκείνη η πλαστική εικόνα της φύσης
που φτιάχνεται με χώμα, ήλιο και νερό.
/Από το Άστεγο Βιβλίο, ΙΑς 2008-12
υγ. Κι εγώ ένα μικρό, μικρούλι κι άγουρο ποίημα είμαι…
γιατί κανείς δεν με καταλαβαίνει?
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ στα νέα Ελληνικά,
(για τους καινούργιους μας αναγνώστες)
Balonaki kokkino armenizei sto mialo mou
hlion se hlio
katakahmeno mavrisma
oh panaiam
oh
mhn m;aspriseis nwris
se matiasa
na mhn vaskaneis ton anemo
pou m; anamogastri eskouksen h moira
AXXXX
katakahmenh Roumeli
roufa t; avgo sou
p; alafrwsen epitelous melato
ki euxaristhsoy thn augh pou ksimerwnei
ston dromo pou xaraksan oi trapezes
sta epitrapezia pexnidia ths gitonias
etouth thn pagkosmia mera!!!!
Parakala thee mou
na fagwthoun metaksi tous
gia na ksanagennhthei
ekeinh h plastikh eikona ths fyshs
poy ftiaxnetai me xwma, hlio kai nero.
/Apo to Astego Biblio, ias 2008-12