ζωής που υπήρξαν, ο καθένας από την δική του πλευρά ο κεντρικός άξονας του κυρίαρχου Ελληνικού εικαστικού διαλογισμού.
"Ποτέ δεν πίστεψα στο "ουδείς αναντικατάστατος". Κάποιοι άνθρωποι, μικροί ήλιοι ή μεγάλοι αφήνουν πισω τους μόνο φως! Στο ταξίδι της τέχνης μας πια, αχ εμεις οι καλλιτέχνες της ενδιάμεσης ρωγμής...μένουμε μόνοι, να κοιτάμε έρημα τ' άστρα και καμένη τη γη, ελπίζοντας στον μύθο του Φοίνικα."/Απο το Άγραφο βιβλίο, κεφ. ''απουσίες''
Εργο ανάρτησης: ''Αμφίδρομο 1'', 2009, 15 x 10 εκ., επίπεδο κολάζ με χαρτιά κι επιζωγραφισμένες ζελατίνες.
